Podczas powstania warszawskiego była sanitariuszką Szarych Szeregów (ps. Kala, Hanka), za co została uhonorowana Krzyżem Armii Krajowej w 1995 r. Eksternistyczny egzamin aktorski zdała w 1949 r. Zadebiutowała w teatrze w Poznaniu, następnie przeniosła się do Łodzi, gdzie przez 40 lat, w latach 1951–1963 i 1964–1991, występowała w Teatrze Nowym w Łodzi, a w sezonie 1963/64 – w Teatrze Powszechnym w Łodzi.
- ZOBACZ TAKŻE: Największa inkorporacja w historii. Jak Łódź wchłonęła 90 osiedli, wsi, kolonii i folwarków?
Kilkadziesiąt ról na koncie
Zagrała kilkadziesiąt ról w znanych spektaklach, m.in. Kazimierza Dejmka („Trzy siostry”, „Noc listopadowa”, „Burza”, „Miarka za miarkę”), Adama Hanuszkiewicza („Kolumbowie rocznik 20”) i Wojciecha Pilarskiego (Profesja pani Warren”). Znana jest z wielu ról drugoplanowych i epizodów filmowych, m.in. w „Historii żółtej ciżemki" Sylwestra Chęcińskiego, „Niespotykanie spokojnym człowieku” Stanisława Barei, „Nowym Jorku, czwarta rano” Krzysztofa Krauzego, „Między ustami a brzegiem pucharu” Zbigniewa Kuźmińskiego oraz w serialach telewizyjnych: „Doktor Ewa”, „Kapitan Sowa na tropie”, „Polonia Restituta”, „Jan Serce” i „Komediantka”. Występowała w spektaklach Teatru Telewizji i słuchowiskach Teatru Polskiego Radia oraz pracowała w dubbingu. W 1991 r. przeszła na emeryturę.
Zmarła 18 sierpnia 2009 r. w Warszawie, została pochowana na Starym Cmentarzu w Łodzi. W 1967 r. otrzymała Honorową Odznakę Miasta Łodzi. Za działalność artystyczną odznaczona została Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
