Po śmierci Karola Anstadta, właściciela największego browaru w Łodzi, firmę objęli jego synowie i postanowili rozbudować rodzinne dobra. Wcześniej na stawie działało lodowisko oświetlone elektryczną latarnią. W 1881 r. rodzina Anstadtów uzyskała pozwolenie na budowę parku. Na terenach o powierzchni 12 ha rozpoczęto prace. Realizatorem zadania była – podobnie jak w przypadku innych łódzkich parków – znana berlińska firma ogrodnicza Ludwiga Spätha.
Dwa stawy oraz szereg atrakcji
Na rzece Łódce powstały dwa stawy oraz szereg atrakcji: urządzony z przepychem ogród, aleje, przystań dla łódek, wodotryski, kamienna kaskada, tarasy, wieża widokowa, grota wulkaniczna, muszla koncertowa i pawilon teatralny, a później także zwierzyniec z parą niedźwiedzi, tresowanym szympansem i dziką leśną fauną. Do dyspozycji miłośników sportu oddano m.in. tor kolarski, korty tenisowe, boisko i halę, dla smakoszy zbudowano restaurację na tysiąc miejsc, działała ponadto cukiernia oraz pijalnia piwa z pobliskiego browaru. Prywatny Ogród Helenów – nazwany tak od imienia żon Ludwika i Zenona Anstadtów – stał się bardzo modnym miejscem spotkań towarzyskich oraz licznych wydarzeń kulturalnych i sportowych. Bilet wstępu kosztował 30 kopiejek i był dostępny raczej dla zamożnej publiczności, ale atrakcji nie brakowało.
