Jeszcze jako studentka Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego UW wstąpiła w 1938 r. do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK i została wysłana przez siostrę Urszulę Ledóchowską do pełnienia misji na Polesiu. W czasie okupacji pracowała w domu urszulanek przy ul. Wiślanej w Warszawie, gdzie mieścił się m.in. lokal sztabowy Wojskowej Służby Kobiet KG AK.
W 1941 r. złożyła śluby zakonne i podjęła pracę jako szefowa kuchni Rady Głównej Opiekuńczej, a także nauczycielka w tajnym Liceum Pedagogicznym Sióstr Urszulanek SJK oraz na tajnych kompletach gimnazjalnych. Uczestniczyła w akcji pomocy dzieciom żydowskim wyprowadzonym z getta, za co w 1997 r. została wyróżniona medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Po wojnie przez trzy kadencje pełniła funkcję głównej przełożonej zgromadzenia urszulanek szarych, angażując się w odnowę życia zakonnego, w myśl zaleceń Soboru Watykańskiego II. Od 1966 r. była członkinią, a w latach 1978–81 przewodniczącą Konferencji Przełożonych Wyższych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Polsce, a od 1967 r. delegatką Międzynarodowej Unii Przełożonych Generalnych Zakonów Żeńskich (UISG) w Rzymie. Była autorką publikacji o działalności sióstr urszulanek i św. Urszuli Ledóchowskiej. Matka Andrzeja Górska zmarła w Warszawie 15 grudnia 2007 r.
