Bożena Dykiel urodziła się 26 sierpnia 1948 roku w Grabowie koło Kolna. Wychowała się w Warszawie, gdzie w 1971 roku ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Już podczas studiów grała w Studenckim Teatrze Satyryków (STS), a później związała się z Teatrem Narodowym w Warszawie. Pod kierunkiem Adama Hanuszkiewicza zagrała swoje najważniejsze role teatralne. Była Muzą w „Beniowskim”, Julią w „Trzy po trzy”, Panną Młodą w „Weselu” i Goplaną w „Balladynie” (premiera 1974). To Bożena Dykiel w tej ekstrawaganckiej inscenizacji dzieła Juliusza Słowackiego wjeżdżała na scenę na motocyklu i recytowała swoją kwestię. Przedstawienie święciło triumfy, wystawiono je blisko czterysta razy, a obejrzało je ponad 300 tysięcy osób.
Na wielkim ekranie
Na wielkim ekranie zadebiutowała w 1972 roku rolą autostopowiczki w „Uciec jak najbliżej” Janusza Zaorskiego. Przez ponad pół wieku zagrała w ponad siedemdziesięciu filmach. Do jej najważniejszych ról należą te w filmach Andrzeja Wajdy – Kasia w „Weselu”, wspomniana już Mada Müller w „Ziemi obiecanej”, kadrowa w „Człowieku z żelaza”, Wirgińska w „Biesach” . Współpracowała z Jerzym Hoffmanem przy „Znachorze”, Andrzejem Barańskim – „Kawalerskie życie na obczyźnie” i „Dwa księżyce” oraz Krzysztofem Kieślowskim – „Dekalog VII”.
>>Dalsza część tekstu znajduje się poniżej<<
