Łódź nadal przodowała w kraju pod względem liczby kin, których było w mieście ponad 30. Przy pełnej widowni grały łódzkie teatry i filharmonia. W szarzyźnie lat 80. zapanował swego rodzaju głód na kulturę – polowano na książki i płyty, po które trzeba było nieraz stać w kolejce przez całą noc, podobnie jak po karnety na filmowe Konfrontacje.
- ZOBACZ TAKŻE: Legendy o Łodzi. Nawiedzone miejsca, duchy fabrykantów, procesy czarownic i inne historie
Łódzkie oscarowe „Tango”
Dekada lat 80. rozpoczęła się z przytupem, bo Łodzianin Zbigniew Rybczyński, reżyser związany z łódzkim studiem Se-Ma-For, otrzymał w 1983 r. Oscara za krótkometrażowy film animowany „Tango”, wyprodukowany w Łodzi w 1980 r. W 1982 r., w stanie wojennym, artysta wyemigrował do Austrii, a po hollywoodzkim sukcesie przeniósł się do USA i osiadł w Nowym Jorku. Wyprodukował tam amerykańskie filmy w różnych technikach komputerowych, w tym również słynne teledyski dla Micka Jaggera czy do piosenek Johna Lennona, Yoko Ono czy Chucka Mangione. W 2000 r. powstał o nim film dokumentalny „Zbig”, bo taki przydomek nosi w branży pierwszy w Polsce zdobywca Oscara za film. Rybczyński ma również swoją gwiazdę na ul. Piotrkowskiej.
Era Szrama
W latach 60. pojawił się w Łodzi Antoni Szram – absolwent UAM w Poznaniu, historyk sztuki, twórca łódzkich muzeów i działacz kultury. Pełnił funkcję konserwatora zabytków i dokonał pierwszego spisu starych obiektów fabrycznych, uświadamiając, że postindustrialna zabudowa miasta wyznacza cenne artefakty, które należy objąć ochroną. Był pomysłodawcą i pierwszym dyrektorem Muzeum Historii Miasta Łodzi (od 1975 r.), a także pomysłodawcą Muzeum Kinematografii, które powstało jako oddział MHMŁ. Zajmował się również utworzeniem Muzeum Sportu w hali sportowej czy adaptacją fabryki na Radogoszczu na oddział Muzeum Tradycji Niepodległościowych.
10 maja 1986 r. wystawą „Reymont – Ziemia obiecana – Wajda” uroczyście otwarto Muzeum Kinematografii w Łodzi, w pałacu Karola Scheiblera przy Placu Zwycięstwa. Była to wówczas jedyna w Polsce placówka chroniąca zabytki z dziedziny techniki, sztuki i kultury filmowej. Jej pierwszym dyrektorem (do 2000 r.) został właśnie Antoni Szram. Przeprowadzone prace konserwatorskie pozwoliły przystosować pałac do celów ekspozycyjnych. Placówka zajmuje również budynek dawnej wozowni, w której funkcjonuje dziś kino Kinematograf na 70 miejsc, oraz stajni, gdzie znajdują się pracownie, magazyn i biuro. Zbiory muzeum liczą ponad 70 tys. obiektów.
- ZOBACZ TAKŻE: Autobusy na ulicach dawnej Łodzi. Czym jeżdżono 50 i 100 lat temu? [ARCHIWALNE ZDJĘCIA]
Łódzkie Rockowisko
W listopadzie 1980 r. w łódzkiej hali sportowej odbyła się pierwsza edycja Festiwalu Muzyki Rockowej – Rockowisko, jedna z najpopularniejszych imprez młodzieżowych lat 80. XX w. Wydarzenie składało się z dwóch części – Przeglądu Łódzkich Grup Rockowych oraz koncertu głównego, na którym występowali laureaci konkursu oraz zaproszeni goście. Podczas inauguracji zagrały m.in. zespoły: Anex, Argus, Paradoks, Kwadrat, a także Maanam, Krzak, Kombi, Porter Band i Kasa Chorych.
Rok w Festiwalu wzięły udział także: Perfect, TSA, Dżem czy gość z RFN – Extra Stout Blues Band, a w kolejnych latach: Republika, RSC, Oddział Zamknięty, Exodus, Lady Pank, Martyna Jakubowicz, Lombard, Rezerwat, Daab, Turbo, Randez-Vous, Dżem czy Kombi.
Lista uczestników Rockowiska pokazuje, że było ono przestrzenią prezentacji i promocji znanych później zespołów, a Łódź przez 5 lat była stolicą polskiego rocka, bo na koncerty ściągali tu fani z całego kraju. Ostatnie, piąte Rockowisko w Łodzi odbyło się 15–16 kwietnia 1985 r. Festiwal uwidocznił narodziny polskiego rocka w czasach głębokiej komuny, był również wyrazem buntu oraz głosem młodego pokolenia spragnionego normalności i wolności.
