Uczyła się kompozycji w szkole Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego u Felicjana Szopskiego oraz w klasie fortepianu u Marii Wąsowskiej-Badowskiej. W okresie międzywojennym występowała jako pianistka, zajmowała się też organizacją imprez muzycznych, kameralistyką i pracą kompozytorską. W 1945 r. osiadła w Łodzi, gdzie wykładała przedmioty teoretyczne w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej, była też ilustratorką i pianistką zespołów tanecznych i baletowych.
Bogaty dorobek kompozytorski
Artystka pozostawiła po sobie spory dorobek kompozytorski, który przyniósł jej nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. Do wczesnych kompozycji należą m.in. „Sonata skrzypcowa”, „Toccata i fuga d-moll”, partita na flet wiolonczelę i fortepian, „Sonata fortepianowa e-moll” oraz zbiór pieśni, m.in. do słów Leopolda Staffa i Emila Zegadłowicza. Kompozytorka tworzyła w stylistyce neoromantycznej. W późniejszym okresie zajmowała się muzyką dydaktyczną i popularną dla dzieci. Cenione w jej dorobku są również utwory nacechowane elementami folkloru, będące opracowaniem piosenek ludowych. Jej kompozycje zachowały się głównie w rękopisach.
Artystka zmarła 26 stycznia 1962 r. w Łodzi, spoczywa w części ewangelicko-augsburskiej Starego Cmentarza w Łodzi przy ul. Ogrodowej.
