Wybory samorządowe w 1998 r. miały nieco inny charakter niż poprzednie. Weszła w życie nowa Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 r. oraz przeprowadzono reformę administracyjną, wskutek której wprowadzono nowe szczeble jednostek samorządu terytorialnego – powiaty i województwa. Ponadto 16 lipca 1998 r. uchwalono ustawę „Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw”. Dnia 1 stycznia 1998 r. Łódź stała się jednolitą gminą miejską, funkcjonującą na prawach powiatu. W związku z likwidacją dzielnic miasto zostało podzielone na pięć rejonów działania Delegatur Urzędu Miasta Łodzi. Jednostką pomocniczą gminy stały się osiedla jako jednostki administracyjne, których było ponad 30. Zatem od 1998 r. na terenie Łodzi, mieszkańcy dokonywali wyborów do Rady Miejskiej w Łodzi, jak również do Sejmiku Województwa Łódzkiego.
Lewica powraca
Kolejna elekcja samorządowa odbyła się 11 października 1998 r. W wyborach do Rady Miejskiej w 1998 r., tak jak w poprzednich, podzielono Łódź na 10 okręgów. Zgłoszono 841 kandydatów do Rady Miejskiej na 16 listach wyborczych. O jeden z 80 mandatów ubiegało się ponad 10 osób. Listę z numerem 1 posiadał Sojusz Lewicy Demokratycznej. Do Rady Miejskiej SLD wystawiło 76 kandydatów, a zdobyło 44 mandaty. Prawica poszła pod wspólnym szyldem Akcji Wyborczej Solidarność. Na jednej liście wystartowali działacze AWS-u, Ruchu Odbudowy Polski i Konfederacji Polski Niepodległej OP, mimo że w wyborach parlamentarnych ROP nie wszedł w skład AWS-u, a władze AWS-u podjęły decyzję o wydaleniu KPN-u OP ze swojego składu. Wybory w 1998 r. spotkały się z większym zainteresowaniem niż poprzednie. Frekwencja do rad gmin wynosiła 45,45 proc. uprawnionych do głosowania (w 1994 r. było to 33,78 proc.).
>>Dalsza część tekstu znajduje się poniżej<<
Na pierwszym posiedzeniu nowej Rady Miejskiej wybrano prezydenta Łodzi. Został nim Tadeusz Matusiak z SLD. Funkcję przewodniczącego rady objął Grzegorz Matuszak, również z SLD, który zaproponował, żeby wiceprzewodniczącymi rady zostali przedstawiciele trzech zasiadających w niej klubów, czyli SLD, AWS i Unii Wolności. Finalnie tylko Unia Wolności umieściła tam swojego przedstawiciela, choć nie weszła w koalicję rządzącą miastem. Marek Czekalski z UW, były prezydent miasta, został wybrany na wiceprzewodniczącego RM w Łodzi. Ważny jest fakt, że była to kadencja, w której przez cztery lata Łodzią rządziło aż trzech prezydentów z tego samego ugrupowania, czyli z SLD. Byli nimi kolejno: Tadeusz Matusiak, Krzysztof Panas i Krzysztof Jagiełło. Wszystkich wybierała i odwoływała Rada Miejska.
Sportowa duma
Na marginesie trudności gospodarczych i życia politycznego w Łodzi w II połowie lat 90. XX w. kibice mieli powody do dumy. Łódzcy piłkarze przez trzy lata dzierżyli tytuł Mistrza Polski – dwukrotnie, w latach 1996 i 1997, zdobył go Widzew Łódźpod wodzą Franciszka Smudy i raz, w 1998 r., najlepszą drużyną futbolową w kraju został ŁKS Łódź. Radość była wielka.
